Hutsepot: ondoorzichtig gerecht

Hutsepot, een eeuwenoud boerengerecht, is een allegaartje van groenten, vooral wintergroenten, met daarbij nog gerookte worst en poten, oren en staart van het varken. Hoe meer ingrediënten en hoe langer het suddert, des te sterker reuk en de smaak. Daardoor is dit gerecht totaal ondoorzichtig in tegenstelling tot een consommé die helder is en delicaat van geur en smaak.

De belgische variant van het gerecht is een samenraapsel van volgende ingrediënten:

- topmagistraten
- gerechtelijke experten
- stafhouders
- topadvocaten
- lopende zaken
- partijpolitieke benoemingen
- snuifje vastklamperij aan postje (opgelet: integriteit zou de smaak kunnen bederven)

Alle gekheid op een stokje. Het belgisch gerecht, én daarmee de rechtszekerheid van de burger, is zwaar in opspraak gekomen.

Het is evident dat men niets of niemand kan beschuldigen, laat staan veroordelen, zonder sluitende bewijzen. Voorlopig zijn die er niet, dus ...
Het stadium voorafgaand aan beschuldiging en/of veroordeling is verdenking, en die is meer dan gegrond, getuige de uitzonderlijke tussenkomst van de minister van justitie en het gespartel van de magistratuur.

Laten we alles eens op een rijtje zetten.


Dubieuze benoeming van een topmagistraat.

1. Er was slechts één kandidaat. Het is wel héél uitzonderlijk dat er niet meer kandidaten waren voor dergelijke topfunctie.
2. Tegen deze kandidaat liep een tuchtonderzoek. Waarom is dit niet in rekening gebracht? Waarom is dit in een vergeetschuif terecht gekomen? Hoe kan het dat de integriteit van een kandidaat in twijfel wordt getrokken, hetgeen het éérste criterium zou moeten zijn bij de beoordeling van een kandidatuur, en dit toch geen beletsel was voor de benoeming?
3. Waarom werd deze benoeming door de betrokken minister bekrachtigd als een afhandeling van "lopende zaken"?

Dubieus "goudmijn" verhaaltje

1. Zou er in heel België één mens te vinden zijn die kan geloven dat een topmagistraat van de handelsrechtbank en een daaraan verbonden gerechtelijk expert zich door een nigeriaanse oplichter in de doeken laten doen, terwijl het kleinste kind reeds lang weet had van deze oplichterspraktijken?
2. Waarom stelt een topmagistraat zich borg voor een geldlening (540.000 Euro), terwijl hij weet dat hij zich daarmee verantwoordelijk stelt voor alle gevolgen die zijn integriteit in het gedrang kunnen brengen?
3. Is het aan te nemen dat de broer van de magistraat zo maar handje-contantje een dergelijke som weggeeft zonder harde en officiële bewijsstukken, zonder officiële stukken die het bestaan van dergelijk project bevestigen?
   
4. Waarom eist de expert en schuldeiser geen uitvoering van het beslag? Om "humanitaire" redenen? Over deze humaniteit zijn er in de pers andere verhalen verschenen van gedupeerden.

Nog meer rook (waar vuur is)

1. Waarom heeft de betrokken magistraat de expert, aan de deur gezet door vorige magistraat, opnieuw aangeworven ná het goudmijnavontuur?
2. Waarom heeft Delvoie een ongunstig rapport over de kandidaat in de vergeetschuif weggemoffeld? Waarom heeft hij niet onmiddellijk gereageerd bij het uitbreken van het (eventuele) schandaal?
3. Waarom heeft de betrokken magistraat zich vastgeklampt aan zijn functie? Van een integer magistraat mag men bij dergelijke verdenking verwachten dat hij zich tijdelijk terugtrekt tot het bewijs van integriteit is geleverd. Wie zonder fout is hoeft immers niets te vrezen.
4. Waarom wordt het onderzoek niet buiten Brussel gevoerd? Kan men verwachten dat de objectiviteit ervan gegarandeerd is terwijl men nog niets weet over eventuele betrokkenheid van anderen uit deze omgeving?
5. Wat is/was de rol van sommige in opspraak geraakte advocaten?
   
6. Waarom moet de stafhouder van de Brusselse balie zo te keer gaan tegen de media? Moet hij niet de eerste zijn om het recht op informatie van de burger te verdedigen? Alleen al zijn uitlatingen tegen de pers doen vermoeden dat er nog meer informatie is die beter niet uitlekt!

Zoveel onbeantwoorde vragen is van het goede te veel.
Het wijst op het objectief bestaan van een etterbuil die men met alle middelen uit de openbaarheid tracht te houden.

Wat met zekerheid kan gezegd worden

1. Scheiding van de machten is het fundament van de democratie.
   
2. Dit veronderstelt een totale onafhankelijkheid van de rechterlijke macht en absolute integriteit van de magistraten.
3. Van zodra de benoemingen van de magistratuur beinvloed worden door partijpolitiek (partijpolitieke benoemingen) komt er een einde aan de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht, wordt het fundament van de democratie onderuit gehaald, en is er geen enkele garantie meer voor de integriteit van de magistraten.

Partijpolitiek = partijdictatuur.
Het spel van de politieke benoemingen is de grondoorzaak van deze crisis in het rechtsbestel. Dit zet de deur open voor allerlei manipulaties en gesjoemel achter de schermen en ontneemt aan de burger elke rechtszekerheid. Deze etterbuil is nu eindelijk opengebroken.
Mag elke burger de mensen van de pers verzoeken om dit gezwel in onze democratie er verder met het scherpste mes uit te snijden en zich niet te laten intimideren door om het even welke stafhouder!.

Marc A.P.M.De Maesschalck