Ik ben geen expert in economie, veeleer een totaal on-deskundige!
Dat kan evenwel geen beletsel zijn om toch over economie te schrijven. Het is veeleer een voordeel: het biedt me de mogelijkheid om zonder vooroordelen en technische beslommeringen het menselijk aspect van economie te benaderen.
Opdat er geen verkeerde conclusies zouden getrokken worden uit wat volgt wens ik op voorhand te specifiëren dat ik noch kapitalist, noch communist ben (om de twee polen te noemen) maar wél een solidarist (heeft niets te maken met Verdinaso maar met solidariteit met álle mensen).
Definities van welvaart en welzijn.
Welvaart: is de mate waarin de mens kan voorzien in zijn materiële wensen om steeds comfortabeler te leven.
Welzijn: is de mate waarin de mens in zijn materiële en geestelijke behoeften voorzien is om waardig te leven.
De woorden in schuine letters duiden onmiddellijk op de essentiële verschillen tussen welvaart en welzijn: kan - is, wensen - behoeften, comfortabel - waardig.
Het is het verschil tussen individueel en collectief, tussen wens en behoefte, tussen ongeremde jacht op steeds meer en wat voldoende is voor een waardig leven.
Welvaart is per definitie individueel en egocentrisch gericht: alle wensen kunnen nooit volledig vervuld worden zodat er steeds een gevoel blijft van gebrek en van afgunst (omdat een ander meer bezit). Dit leidt tot onverzadigbare hebzucht en 'concurrentie met de andere' waarbij volledige bevrediging onbereikbaar wordt.
Welzijn daarentegen is collectief en sociaal gericht: wanneer mensen voldoende hebben om waardig te leven is er ook niet de drang naar nog meer, vermits waardigheid insluit dat men aanvaardt dat anderen óók even-waardig kunnen leven.
Wat heeft dit nu met economie te maken? Antwoord: alles!
Om de simpele reden dat in de samenleving van de mensen, óók van hen die niets hebben, economie allesoverheersend is.
Bij primitieve stammen was/is economie een welzijnseconomie: elk lid werkt voor de hele dorpsgemeenschap, kinderen worden door de dorpsgemeenschap opgevoed, ouderen worden tot hun dood verzorgd. Alhoewel dergelijke gemeenschap niet beschikt over moderne verworvenheden is het gericht op het collectief gebruik van de beschikbare middelen voor het welzijn van élk lid. 'Economische' relaties met andere dorpen bestond/bestaat uit ruilhandel (= materiële, reële objecten).
Toen de dorpen uit hun isolement werden gehaald en door overheersende machten werden samengebracht in grote entiteiten (staten) verdween geleidelijk het reëel ruilobject en werd vervangen door een virtueel ruilmiddel: geld. Daarmee werd tegelijk welzijn vervangen door welvaart.
Het reëel ruilobject is iets wat men niet kan beleggen, waarmee men niet kan speculeren. Met geld kan dat wel. Met de uitvinding van het geld werd een machtsmiddel gecreëerd waarmee welvaart mogelijk werd, en niet alleen 'algemene' welvaart maar óók het middel om voor zichzelf de meeste welvaart toe te eigenen.
Sedert de industriële revolutie wordt de moderne mens met de regelmaat van een klok de slogan 'economische groei' rond de oren gekletst.
Economische groei is alleen maar mogelijk door toename van consumptie.
Het is evident dat wanneer er minder gekocht wordt er ook minder moet geproduceerd worden. Dat is dan economische krimp. Wil men groei dan moet er meer geconsumeerd worden Ergo: mensen moeten meer kopen. Hierbij wordt handig ingespeeld op het feit dat de welvaartsmens steeds meer wenst, vooral meer dan zijn gebuur en als het even kan evenveel als de superrijken (cfr. succes van soap operas,bv. Dallas). De twee middelen daartoe: reclame en leningen/kredieten.
Reclame, hoe stom meestal ook, is er op gericht de welvaartsmens te laten zien wat hij niet heeft, wat hij zou kunnen hebben, en hoe hij het kan bereiken (lening/krediet). Daarop is de hele economische groei gebaseerd. Wanneer de groei stagneert betekent dat niet dat de consument eindelijk tevreden is met wat hij heeft maar wel dat de limiet van zijn krediet-draagvermogen bereikt is. Dan rest er niets anders dan de klant toch te lokken met virtuele voordelen waarbij hij meer krediet opneemt dan hij kan dragen. Hierbij zijn industrie en krediet/leningverstrekkers (banken) twee handen op een buik.
De jacht op nog meer kredietnemers wordt dan verder aangewakkerd door 'premies voor de bereikte doelen' aan topmanagers die daarvoor alle grenzen van fatsoen overschrijden, en dit niet alleen omwille van hun amoreel hoge wedden en bonussen, maar ook en vooral omdat zij weten dat de klant vroeg of laat de sigaar is, omdat zij weten dat de meeste klanten voor een berg aflossingen staan die ze onmogelijk kunnen betalen.
Dan kan het ook niet anders dan dat het hele kaartenhuis plots in mekaar stort met een onrembaar sneeuwbaleffect:
* de eigen kredietinstelling komt eveneens in de problemen hetgeen een kettingreactie veroorzaakt in de hele wereld van kredietinstellingen en banken (zij zijn meestal financiëel aan mekaar gekoppeld);
* de doorsnee kredietnemer beschikt niet meer over de middelen om wat dan ook te kopen: afname van de consumptie;
* de industrie en de daaraan gekoppelde toeleveringsbedrijven zien hun bestellingen terugvallen en zijn verplicht hun productie te verminderen met massale ontslagen als gevolg;
* steeds meer bedrijven gaan failliet omdat óók zij werken met kredieten die ze niet meer kunnen afbetalen omwille van de daling van de omzet;
* gevolg: verdere stijging van de werkloosheid;
* werklozen kunnen hun leningen/kredieten niet meer betalen;
* kredietverleners komen nog meer in de penarie.
Daarmee is de vicieuze cirkel gesloten en komt er voor velen een einde aan hun welvaart.
Echter niet voor de graaiers en topmanagers! Alhoewel zij ook verliezen lijden hebben de meesten tijdens de gouden jaren van de 'economische groei' een dusdanig fortuin bij mekaar geschraapt dat ze tegen een stoot kunnen.
Niet zij vragen steun vanwege de staat (= belastingsgeld), maar wel de instellingen/bedrijven.
Ondertussen betalen ze met dat belastingsgeld wel hun eigen bonussen. Ondertussen verzetten ze zich wel tegen elke regulering, tegen elke controle op de besteding van het ontvangen belastingsgeld.
Onlangs meldden verschillende amerikaanse kredietinstellingen dat ze miljardenwinsten hebben geboekt en dat ze daarmee opnieuw bonussen kunnen uitbetalen: bonussen betaald door de belastingbetaler!
Samengevat: alle pogingen om de crisis te boven te komen zijn pogingen om de oude welvaartseconomie in zijn vroegere gedaante te herstellen.
Van welzijn en solidariteit met de minst bedeelden is helemaal geen sprake. Ondertussen zijn er wereldwijd al méér dan 1 miljard mensen die honger lijden, sterven er dagelijks méér dan 70.000 mensen (vooral kinderen) door honger, dorst en gebrek aan medische voorzieningen, zijn er miljoenen mensen op de vlucht uit ramp-en oorlogsgebieden.
Groene economie is een stap op de goede weg, maar is nog geen welzijnseconomie.
Welzijnseconomie is die economie die zowel de mens als zijn levensomgeving respecteert.
P.S. Er is één industrietak die blijkbaar niet heeft te lijden van de crisis: de wapenindustrie. Te oordelen naar de berichten over nieuwe wapens (oorlog met afstandsbediening) gaat het ze zéér goed! En dit alles óók met belastingsgeld. Wapenindustrie is Top Secret. Toch zou ik graag weten van legerleidingen en regeringen, die toch op de hoogte moeten zijn van bestellingen en leveringen, waar de enorme hoeveelheden wapens in handen van rebellen, drugsbenden, terroristen, enz., vandaan komen. Zijn zij de leveranciers om zo oorlogen, aanslagen, enz. gaande te houden en het inkomen van deze industrie te waarborgen?
Marc De Maesschalck
vrijdag 24 juli 2009
dinsdag 21 juli 2009
Iran: feiten en achtergronden.
Komkommertijd, vakantie.
Niets is efficiënter om gebeurtenissen volledig te wissen uit het mensengeheugen.
Nochthans, de verkiezingen in Iran en de demonstraties zijn pas een maand oud. Voordeel van dit 'geheugenverlies' is evenwel dat de gebeurtenissen minder emotioneel, meer rationeel worden geëvalueerd.
Laten we even de geschiedenis aan het woord!
De Iraanse Revolutie (1978-1979)
De groeiende weerstand tegen het dictatoriaal regime van de sjah resulteerde in een stille revolutie: in december 1978 koos de sjah het hazenpad en op 1 febr 1979 keerde Khomeini triomfantelijk terug uit ballingschap. Diezelfde dag werd de grondslag gelegd voor een onverbiddelijke machtsstrijd die tot op vandaag in volle hevigheid woedt.
In een mum van tijd installeerde Khomeini de absolute theocratische macht. Politieke tegenstanders en 'verdachten van het niet naleven van de wetten van de Islam' werden willekeurig met duizenden opgepakt en, na een schertsproces, in de gevangenis gegooid.
Om het groeiend ongenoegen de kop in te drukken vaardigde Khomeini in 1988 een arrest uit dat allen die zich tegen de Islam en Allah verzetten moeten uitgeroeid worden. Dit arrest leidde tot de bloedige massamoord van 1988, waarbij naar schattingen tussen 5.000 en 30.000 mensen op beestige wijze werden afgemaakt. De 'verdachten' moesten antwoorden op misleidende vragen die door de ondervragers steevast negatief werden beoordeeld waarna ze onmiddellijk werden afgevoerd naar de executieplaats en gewoon opgehangen, waarbij ze slechts langzaam stikten (naar getuigenissen die wisten te ontsnappen aan de slachtpartij).
Om dit arrest uit te voeren werd een commitee opgericht dat snel het 'Doodscommitee' werd genoemd.
De voornaamste rechtstreekse betrokkenen bij dit commitee en deze massamoord waren de volgenden:
* Khamenei: was president (nu Hoogste Leider) en de hoogst geplaatste uitvoerende macht. Hij stelde alle staatsmiddelen ter beschikking voor de uitvoering.
* Rafsanjani: was voorzitter van het parlement en stafchef van het leger. Hij was verantwoordelijk voor de opvolging van het arrest en het rapporteren aan Khomeini.
* Khatami: later president (nu aan de zijde van Moussavi) was een fervent verdediger van het arrest.
* Mortazavi: was goeverneur van de Evin gevangenis waar ontelbare executies werden uitgevoerd (is nu Officier van Justitie in Teheran).
* Eshraghi: was lid van het 'Doodscommitee' (nu Officier van Justitie in Teheran).
* Nayyeri: was voorzitter van het 'Doodscommitee' (nu president van het Revolutionair Tribunaal in Teheran).
* Moussavi: was eerste minister en Officier van het Revolutionair Tribunaal.
* Pourmohammadi: was lid van het 'Doodscommitee' (nu minister van Binnenlandse Zaken).
Deze voornoemde personen waren allen volledig op de hoogte van deze slachting. Deze personen hebben nu nog steeds leidende posities in het Iran van vandaag!!! De enige die zich ertegen dierf te verzetten was de toenmalige presidentskandidaat Montazeri. Hij werd onmiddellijk veroordeeld tot levenslang huisarrest omwille van zijn 'verraad aan de Revolutie'
Tot op heden ontkent de regering (waarvan de belangrijkste leden moordenaars van toen) pertinent deze massamoorden.
Nadat de gevangenissen leeg waren en het ongenoegen onder de bevolking de kop was ingedrukt konden de hoofdrolspelers (Khamenei, Moussavi, Rafsanjani) rustig verder gaan met hun machtsstrijd.
Heel in het kort op een rijtje:
* Na zijn benoeming als president schafte Rafsanjani de functie van eerste minister af en breidde daarmee de macht van de president uit. Gedurende zijn presidentschap, en tot op heden, heeft hij een onmetelijk fortuin vergaard. Zijn opening naar het Westen was niets anders dan een middel om dit fortuin nog aan te dikken.
* Khamenei en Rafsanjani werkten eerst samen om de 'linkse' politiek van Moussavi (meer welvaart voor de bevolking) te breken. Hierbij was eens te meer de gewone man de klus wat opnieuw leidde tot rellen. Khamenei declareerde dat het moreel verval oorzaak was van het ongenoegen onder de bevolking en dwong de mensen met harde hand tot 'herbronning'. Dit viel evenwel niet in goede aarde bij de jongeren (3/4-e van de Iraanse bevolking !) die een revolutie naar Westerse normen voorstonden. Reactie was de verkiezing van Khatami, een hervormer, als president. Hervormingen zijn bedreigend voor machthebbers, gevolg nieuwe rellen, nieuwe repressie, nieuw ongenoegen wat dan weer resulteerde in de verkiezing van Ahmadinejad, beschermeling en marionnet van Khamenei, als president.
* Khameini, en Ahmadinejad als uitvoerder van zijn wil, vestigde daarmee zijn totalitaire macht, gesteund door de Revolutionaire Garde en de paramilitaire Baseej. Bijna alle ministers komen uit de rangen van de Revolutionaire Garde. De hele economie wordt gedomineerd door deze Garde die omzeggens alle winsten in eigen zak stoppen en daarbij het land leegzuigen.
De politieke gebeurtenissen van de laatste maanden wijzen op een machtsstrijd die nu zijn hoogtepunt nadert.
* Moussavi ziet nu de kans om zijn 'linkse' idee door te drukken en de macht te grijpen waarbij hij (zie zijn verleden - massamoord 1988) niet aarzelt de mensen, en vooral de jongeren, te misleiden met de slogan: 'democratie'.
* Rafsanjani (idem zijn verleden) steunt Moussavi, gebruikt hem een tijdje als schild, en nu hij ziet dat de macht van Khamenei taant, neemt hij het roer over en zet Moussavi in een hoek. Indien hij de macht kan veroveren zal er weer een opening komen naar het Westen, zodat hij zijn fortuin verder kan aandikken.
* Beiden gebruiken de jonge demonstranten, die het inderdaad kotsbeu zijn, als menselijk schild in hun streven naar de macht.
Er zijn niet-bewezen vermoedens en aanduidingen dat er wellicht buitenlandse inmenging is in deze machtsstrijd.
- Waarom kraaide Moussavi al victorie onmiddellijk na de sluiting van de stemlokalen?
- Hoe is te verklaren dat de demonstraties onmiddellijk en massaal op gang kwamen?
- Opvallend is dat vanaf het begin van de demonstraties vooral engelstalige plakaten te zien waren.
- Waarom durven Moussavi en Rafsanjani uitgerekend nú hun nek uitsteken tegen de almachtige Khamenei?
- Waarom zijn de EU, USA, Rusland zo voorzichtig met hun uitspraken over de situatie in Iran?
Deze vermoedens houden geen ontkenning in van de pertinente vervalsing van de verkiezing!
Machiavelli is nog steeds springlevend!
Me baserend op deze feiten en achtergronden denk ik dat een nieuwe (en bloedige) revolutie bijna onafwendbaar is!
Marc De Maesschalck
Niets is efficiënter om gebeurtenissen volledig te wissen uit het mensengeheugen.
Nochthans, de verkiezingen in Iran en de demonstraties zijn pas een maand oud. Voordeel van dit 'geheugenverlies' is evenwel dat de gebeurtenissen minder emotioneel, meer rationeel worden geëvalueerd.
Laten we even de geschiedenis aan het woord!
De Iraanse Revolutie (1978-1979)
De groeiende weerstand tegen het dictatoriaal regime van de sjah resulteerde in een stille revolutie: in december 1978 koos de sjah het hazenpad en op 1 febr 1979 keerde Khomeini triomfantelijk terug uit ballingschap. Diezelfde dag werd de grondslag gelegd voor een onverbiddelijke machtsstrijd die tot op vandaag in volle hevigheid woedt.
In een mum van tijd installeerde Khomeini de absolute theocratische macht. Politieke tegenstanders en 'verdachten van het niet naleven van de wetten van de Islam' werden willekeurig met duizenden opgepakt en, na een schertsproces, in de gevangenis gegooid.
Om het groeiend ongenoegen de kop in te drukken vaardigde Khomeini in 1988 een arrest uit dat allen die zich tegen de Islam en Allah verzetten moeten uitgeroeid worden. Dit arrest leidde tot de bloedige massamoord van 1988, waarbij naar schattingen tussen 5.000 en 30.000 mensen op beestige wijze werden afgemaakt. De 'verdachten' moesten antwoorden op misleidende vragen die door de ondervragers steevast negatief werden beoordeeld waarna ze onmiddellijk werden afgevoerd naar de executieplaats en gewoon opgehangen, waarbij ze slechts langzaam stikten (naar getuigenissen die wisten te ontsnappen aan de slachtpartij).
Om dit arrest uit te voeren werd een commitee opgericht dat snel het 'Doodscommitee' werd genoemd.
De voornaamste rechtstreekse betrokkenen bij dit commitee en deze massamoord waren de volgenden:
* Khamenei: was president (nu Hoogste Leider) en de hoogst geplaatste uitvoerende macht. Hij stelde alle staatsmiddelen ter beschikking voor de uitvoering.
* Rafsanjani: was voorzitter van het parlement en stafchef van het leger. Hij was verantwoordelijk voor de opvolging van het arrest en het rapporteren aan Khomeini.
* Khatami: later president (nu aan de zijde van Moussavi) was een fervent verdediger van het arrest.
* Mortazavi: was goeverneur van de Evin gevangenis waar ontelbare executies werden uitgevoerd (is nu Officier van Justitie in Teheran).
* Eshraghi: was lid van het 'Doodscommitee' (nu Officier van Justitie in Teheran).
* Nayyeri: was voorzitter van het 'Doodscommitee' (nu president van het Revolutionair Tribunaal in Teheran).
* Moussavi: was eerste minister en Officier van het Revolutionair Tribunaal.
* Pourmohammadi: was lid van het 'Doodscommitee' (nu minister van Binnenlandse Zaken).
Deze voornoemde personen waren allen volledig op de hoogte van deze slachting. Deze personen hebben nu nog steeds leidende posities in het Iran van vandaag!!! De enige die zich ertegen dierf te verzetten was de toenmalige presidentskandidaat Montazeri. Hij werd onmiddellijk veroordeeld tot levenslang huisarrest omwille van zijn 'verraad aan de Revolutie'
Tot op heden ontkent de regering (waarvan de belangrijkste leden moordenaars van toen) pertinent deze massamoorden.
Nadat de gevangenissen leeg waren en het ongenoegen onder de bevolking de kop was ingedrukt konden de hoofdrolspelers (Khamenei, Moussavi, Rafsanjani) rustig verder gaan met hun machtsstrijd.
Heel in het kort op een rijtje:
* Na zijn benoeming als president schafte Rafsanjani de functie van eerste minister af en breidde daarmee de macht van de president uit. Gedurende zijn presidentschap, en tot op heden, heeft hij een onmetelijk fortuin vergaard. Zijn opening naar het Westen was niets anders dan een middel om dit fortuin nog aan te dikken.
* Khamenei en Rafsanjani werkten eerst samen om de 'linkse' politiek van Moussavi (meer welvaart voor de bevolking) te breken. Hierbij was eens te meer de gewone man de klus wat opnieuw leidde tot rellen. Khamenei declareerde dat het moreel verval oorzaak was van het ongenoegen onder de bevolking en dwong de mensen met harde hand tot 'herbronning'. Dit viel evenwel niet in goede aarde bij de jongeren (3/4-e van de Iraanse bevolking !) die een revolutie naar Westerse normen voorstonden. Reactie was de verkiezing van Khatami, een hervormer, als president. Hervormingen zijn bedreigend voor machthebbers, gevolg nieuwe rellen, nieuwe repressie, nieuw ongenoegen wat dan weer resulteerde in de verkiezing van Ahmadinejad, beschermeling en marionnet van Khamenei, als president.
* Khameini, en Ahmadinejad als uitvoerder van zijn wil, vestigde daarmee zijn totalitaire macht, gesteund door de Revolutionaire Garde en de paramilitaire Baseej. Bijna alle ministers komen uit de rangen van de Revolutionaire Garde. De hele economie wordt gedomineerd door deze Garde die omzeggens alle winsten in eigen zak stoppen en daarbij het land leegzuigen.
De politieke gebeurtenissen van de laatste maanden wijzen op een machtsstrijd die nu zijn hoogtepunt nadert.
* Moussavi ziet nu de kans om zijn 'linkse' idee door te drukken en de macht te grijpen waarbij hij (zie zijn verleden - massamoord 1988) niet aarzelt de mensen, en vooral de jongeren, te misleiden met de slogan: 'democratie'.
* Rafsanjani (idem zijn verleden) steunt Moussavi, gebruikt hem een tijdje als schild, en nu hij ziet dat de macht van Khamenei taant, neemt hij het roer over en zet Moussavi in een hoek. Indien hij de macht kan veroveren zal er weer een opening komen naar het Westen, zodat hij zijn fortuin verder kan aandikken.
* Beiden gebruiken de jonge demonstranten, die het inderdaad kotsbeu zijn, als menselijk schild in hun streven naar de macht.
Er zijn niet-bewezen vermoedens en aanduidingen dat er wellicht buitenlandse inmenging is in deze machtsstrijd.
- Waarom kraaide Moussavi al victorie onmiddellijk na de sluiting van de stemlokalen?
- Hoe is te verklaren dat de demonstraties onmiddellijk en massaal op gang kwamen?
- Opvallend is dat vanaf het begin van de demonstraties vooral engelstalige plakaten te zien waren.
- Waarom durven Moussavi en Rafsanjani uitgerekend nú hun nek uitsteken tegen de almachtige Khamenei?
- Waarom zijn de EU, USA, Rusland zo voorzichtig met hun uitspraken over de situatie in Iran?
Deze vermoedens houden geen ontkenning in van de pertinente vervalsing van de verkiezing!
Machiavelli is nog steeds springlevend!
Me baserend op deze feiten en achtergronden denk ik dat een nieuwe (en bloedige) revolutie bijna onafwendbaar is!
Marc De Maesschalck
vrijdag 17 juli 2009
Copernicus, Galilei, Newton, Einstein... Een rechtzetting.
Copernicus wordt beschouwd als grondlegger van de heliocentrische theorie, Newton als grondlegger van de klassieke mechanica, Einstein als grondlegger van de relativiteitstheorie.
Niets is minder waar!
De geschiedenis van de heliocentrische theorie
1. Plato (427-347 v. Chr.) maakte reeds melding van de cirkelbeweging van de planeten.
2. Heracleides Ponticos (385-315 v. Chr.) veronderstelde dat twee planeten, Venus en Mercurius, rond de zon draaien (heliocentrisch), terwijl de zon met zijn twee planeten planeten samen met de andere planeten rond de Aarde draaien (geocentrisch). Hij stelde tevens vast dat de Aarde in 24 uur rond zijn as draait.
3. Aristarchos (310-230 v. Chr.) was de eerste die stelde (hypothese) dat alle planeten rond de zon draaien (eerste heliocentrische theorie!).
4. Seleucos ( 190-? v. Chr.) bewees aan de hand van de getijden de heliocentrische theorie.
5. Claudius Ptolemaeus (87-150) verwierp de heliocentrische theorie omdat dit in tegenspraak was met de bijbel, en vooral in tegenspraak met de dogmatische leer van de Kerk. Het geocentrische model werd heringevoerd als het enige ware, evenwel zonder één enkel bewijs. Omwille van de macht van de Kerk in zowel maatschappelijke als wetenschappelijke zaken bleef de geocentrische theorie gedurende meer dan 14 eeuwen overeind.
6. Copernicus (1473-1543) opperde heel voorzichtig, als wiskundig model en niet als theorie (hij was een geestelijke), dat de planeten rond de zon draaien. Mede door het protest van de Reformanten (niet conform de bijbel) werd dit wiskundig model dan ook door de Kerk verboden.
7. Galilei (1564-1642) die wel de heliocentrische theorie voorstond werd door de inquisitie verplicht zijn uitspraak te herroepen. Hij werd daarbij veroordeeld tot levenslang huisarrest.
Copernicus wordt nog steeds ten onrechte beschouwd als grondlegger van de heliocentrische theorie!
Als geestelijke wist hij zeker dat deze theorie door de Kerk was verboden. Daarom dierf hij dit, en slechts juist vóór zijn dood, voor te stellen als slechts een wiskundig model dat niet de realiteit reflecteert. Hij moet ook geweten hebben waarom de Kerk deze theorie verbood, dus moet hij geweten hebben dat Ptolemaeus de heliocentrische theorie van Seleucos verwierp, dus moet hij kennis hebben gehad van deze theorie.
De enige verdienste van Copernicus is dat hij de heliocentrische theorie nieuw leven heeft ingeblazen!
De grondleggers van de theorie zijn niemand minder dan Seleucos en zijn voorgangers.
Het is niet ongebruikelijk dat wetenschappers pluimen op hun hoed steken door "gebruik te maken" van het werk van voorgangers/medewetenschappers.
Enkele voorbeelden:
* Newton wordt beschouwd als grondlegger van de mechanica. Daarbij wordt vergeten dat Galilei de bewegingswetten al had voorbereid met o.a. de wet der traagheid!
* Einstein wordt beschouwd als grondlegger van de relativiteitstheorie. Daarbij wordt vergeten dat Galilei de grondslag heeft gelegd voor deze theorie!
De waarheid, ook in de wetenschap, moet zijn rechten hebben. Ere wie eer toekomt!
Ik wil daarbij de verdienste van 'grote' wetenschappers niet onderschatten. Wel moeten we er bewust van zijn dat wetenschappelijke resultaten slechts schakels zijn mede door het werk van voorgangers.
Marc De Maesschalck
woensdag 15 juli 2009
Wordt onze Aarde een tweede Venus?
Toekomst van de Planeet: klimaatverandering kan beschaving doen ineenstorten
http://www.commondreams.org/headline/2009/07/13-0
Wat sceptici ook mogen beweren: klimaatverandering is een feit. Zelfs een blinde kan zien dat deze verandering zich in een versnellend tempo doorzet.
Internationaal streeft men naar een vermindering van de CO2 uitstoot met 80% tegen 2050. Hierbij spreekt men nooit over het feit dat vermindering nog steeds inhoudt dat de concentratie van CO2 in de atmosfeer blijft toenemen, zij het minder snel.
De geschiedenis van de ijstijden leert ons het volgende (*): ijstijden evolueren met cycli van iets minder dan 100.000 jaar. Elke cyclus valt samen met een hoge concentratie CO2 (+/- 270 ppmv). Deze concentratie neemt eerst geleidelijk af en stijgt later opnieuw tot een hoogtepunt waarmee een nieuwe cyclus begint. Binnen de cyclus is er een afwisseling van glacialen (koud) en interglacialen (warm). De overgang van interglaciaal naar glaciaal wordt veroorzaakt door een toename van de CO2 concentratie welke op zijn beurt een opwarming veroorzaakt. Op dit ogenblik bevindt de planeet aarde zich aan het begin van een nieuwe cyclus. Dit is dus een heel natuurlijk gebeuren, wat in het algemeen (naar menselijke maatstaven) langzaam verloopt.
Sedert de industriële revolutie begin 1800 is de CO2 concentratie in een niet-natuurlijk tempo opgelopen tot +/- 375 ppmv. Een verdere toename, zelfs in 80% verminderde mate, zal deze concentratie absoluut zeker verder doen oplopen naar 400 ppmv of zelfs meer. We moeten er verder rekening mee houden dat CO2 minstens 5 jaar (misschien zelfs 200 jaar!) in de atmosfeer blijft.
Het verloop van de klimaatverandering is een zichzelf onderhoudend én zelfversterkend proces. Om maar enkele fazen in dit proces te noemen:
- opwarming betekent sterkere verdamping (oceanen bedekken 70% van de aardoppervlakte). Waterdamp op zich is geen broeikasgas, maar het houdt wel langdurig de warmte vast en zorgt daardoor voor een terugkoppelingsmechanisme;
- vrijkomen van CH4, methaan, uit de permafrost en zeesedimenten. Methaan heeft een 20 maal sterker broeikaseffect dan CO2 en blijft 10 - 12 jaar in de atmosfeer waarbij het langzaam wordt omgezet tot CO2. De huidige toename van de methaanconcentratie is 1,5%/jaar (CO2 toename 0,4%/jaar), toename die procentueel steeds verder stijgt door smelten van de permafrost. Het resultaat is niet alleen een terugkoppelingsmechanisme maar tevens een toename van de broeikasgassenconcentratie (toename ook veroorzaakt door verbranding van aardgas). Actuele onderzoeken over de hoeveelheid C (koolstof, gebonden aan methaan) opgeslagen in de permafrost tonen aan dat deze hoeveelheid meer dan het dubbele is van de hoeveelheid C in de atmosfeer;
- N2O, distikstofoxide dat vrijkomt bij verbranding van fossiele brandstoffen (verwarming, uitstoot gassen door autos), maakt slechts een gering deel uit van de broeikasgassen maar draagt toch voor 7% bij aan het opwarmingseffect omwille van zijn langdurig verblijf in de atmosfeer (150 jaar) en omdat het een 310 maal sterker effect heeft dan CO2
Het is duidelijk dat enerzijds klimaatverandering een natuurlijk verschijnsel is waarop de mens geen enkele invloed heeft, anderzijds dat de mens er wel in gelukt is om het natuurlijk proces in een dusdanige stroomversnelling te brengen die geen enkel ander vooruitzicht biedt dan een steeds sneller evoluerende catastrofe. Gezien de maatschappelijke en economische structuren en politieke onwil zal er gewoon geen tijd genoeg zijn om de snelheid van deze evolutie af te remmen en om aan een onmiddellijke catastrofe te ontkomen.
Hieraan wil ik ook het artikel uit de Volkskrant koppelen: Venus had waarschijnlijk oceanen en vulkanen
http://www.volkskrant.nl/wetenschap/article1258275.ece/Venus_had_waarschijnlijk_oceanen_en_vulkanen
Onderzoek van de basalt en granietformaties doet vermoeden dat op Venus eens oceanen en vulkanen waren zoals op onze huidige Aarde, wat wijst op een klimaat dat vermoedelijk geschikt was voor leven. Venus is nu een verschroeide planeet (méér dan 400 graden Celcius!) door de enorme CO2 concentratie in zijn atmosfeer. Men vermoedt dat deze hoge CO2 concentratie (en het desastreuze gevolg ervan) veroorzaakt zou kunnen zijn door een intense opwarming ...
Hier wil ik verwijzen naar mijn boek "Universum Aeternum Homo Aeternus", waarin ik het volgende stel: "Als de Golfstroom, waarvan nu al aanwijzingen zijn dat hij vertraagt, volkomen uitvalt zal de gemiddelde temperatuur in de noordelijke landen dalen met ongeveer 6 graden Celcius. In natuurlijk evoluerende omstandigheden is deze temperatuurdaling voldoende om een glaciaal te induceren. Vraag is evenwel of de gemiddelde temperatuur op dat ogenblik niet reeds zó hoog zal opgelopen zijn dat de afkoeling niet meer voldoende zal zijn om een glaciaal uit te lokken. In dat geval wordt onze aardbol één grote hete woestijn."... zoals Venus!
Ik wil er de lezer attent op maken dat dit geen onheilsprofetie is. Wat hierboven beschreven is steunt op feitelijke en controleerbare gegevens. De mens moet weten dat struisvogelpolitiek geen oplossing biedt, integendeel. Het wordt tijd dat men de ogen opent en zich voorbereidt op het onvermijdelijke!
(*) lees meer in "De wereld waarin we leven": http://www.freewebs.com/juvenespropace
Marc De Maesschalck
http://www.commondreams.org/headline/2009/07/13-0
Wat sceptici ook mogen beweren: klimaatverandering is een feit. Zelfs een blinde kan zien dat deze verandering zich in een versnellend tempo doorzet.
Internationaal streeft men naar een vermindering van de CO2 uitstoot met 80% tegen 2050. Hierbij spreekt men nooit over het feit dat vermindering nog steeds inhoudt dat de concentratie van CO2 in de atmosfeer blijft toenemen, zij het minder snel.
De geschiedenis van de ijstijden leert ons het volgende (*): ijstijden evolueren met cycli van iets minder dan 100.000 jaar. Elke cyclus valt samen met een hoge concentratie CO2 (+/- 270 ppmv). Deze concentratie neemt eerst geleidelijk af en stijgt later opnieuw tot een hoogtepunt waarmee een nieuwe cyclus begint. Binnen de cyclus is er een afwisseling van glacialen (koud) en interglacialen (warm). De overgang van interglaciaal naar glaciaal wordt veroorzaakt door een toename van de CO2 concentratie welke op zijn beurt een opwarming veroorzaakt. Op dit ogenblik bevindt de planeet aarde zich aan het begin van een nieuwe cyclus. Dit is dus een heel natuurlijk gebeuren, wat in het algemeen (naar menselijke maatstaven) langzaam verloopt.
Sedert de industriële revolutie begin 1800 is de CO2 concentratie in een niet-natuurlijk tempo opgelopen tot +/- 375 ppmv. Een verdere toename, zelfs in 80% verminderde mate, zal deze concentratie absoluut zeker verder doen oplopen naar 400 ppmv of zelfs meer. We moeten er verder rekening mee houden dat CO2 minstens 5 jaar (misschien zelfs 200 jaar!) in de atmosfeer blijft.
Het verloop van de klimaatverandering is een zichzelf onderhoudend én zelfversterkend proces. Om maar enkele fazen in dit proces te noemen:
- opwarming betekent sterkere verdamping (oceanen bedekken 70% van de aardoppervlakte). Waterdamp op zich is geen broeikasgas, maar het houdt wel langdurig de warmte vast en zorgt daardoor voor een terugkoppelingsmechanisme;
- vrijkomen van CH4, methaan, uit de permafrost en zeesedimenten. Methaan heeft een 20 maal sterker broeikaseffect dan CO2 en blijft 10 - 12 jaar in de atmosfeer waarbij het langzaam wordt omgezet tot CO2. De huidige toename van de methaanconcentratie is 1,5%/jaar (CO2 toename 0,4%/jaar), toename die procentueel steeds verder stijgt door smelten van de permafrost. Het resultaat is niet alleen een terugkoppelingsmechanisme maar tevens een toename van de broeikasgassenconcentratie (toename ook veroorzaakt door verbranding van aardgas). Actuele onderzoeken over de hoeveelheid C (koolstof, gebonden aan methaan) opgeslagen in de permafrost tonen aan dat deze hoeveelheid meer dan het dubbele is van de hoeveelheid C in de atmosfeer;
- N2O, distikstofoxide dat vrijkomt bij verbranding van fossiele brandstoffen (verwarming, uitstoot gassen door autos), maakt slechts een gering deel uit van de broeikasgassen maar draagt toch voor 7% bij aan het opwarmingseffect omwille van zijn langdurig verblijf in de atmosfeer (150 jaar) en omdat het een 310 maal sterker effect heeft dan CO2
Het is duidelijk dat enerzijds klimaatverandering een natuurlijk verschijnsel is waarop de mens geen enkele invloed heeft, anderzijds dat de mens er wel in gelukt is om het natuurlijk proces in een dusdanige stroomversnelling te brengen die geen enkel ander vooruitzicht biedt dan een steeds sneller evoluerende catastrofe. Gezien de maatschappelijke en economische structuren en politieke onwil zal er gewoon geen tijd genoeg zijn om de snelheid van deze evolutie af te remmen en om aan een onmiddellijke catastrofe te ontkomen.
Hieraan wil ik ook het artikel uit de Volkskrant koppelen: Venus had waarschijnlijk oceanen en vulkanen
http://www.volkskrant.nl/wetenschap/article1258275.ece/Venus_had_waarschijnlijk_oceanen_en_vulkanen
Onderzoek van de basalt en granietformaties doet vermoeden dat op Venus eens oceanen en vulkanen waren zoals op onze huidige Aarde, wat wijst op een klimaat dat vermoedelijk geschikt was voor leven. Venus is nu een verschroeide planeet (méér dan 400 graden Celcius!) door de enorme CO2 concentratie in zijn atmosfeer. Men vermoedt dat deze hoge CO2 concentratie (en het desastreuze gevolg ervan) veroorzaakt zou kunnen zijn door een intense opwarming ...
Hier wil ik verwijzen naar mijn boek "Universum Aeternum Homo Aeternus", waarin ik het volgende stel: "Als de Golfstroom, waarvan nu al aanwijzingen zijn dat hij vertraagt, volkomen uitvalt zal de gemiddelde temperatuur in de noordelijke landen dalen met ongeveer 6 graden Celcius. In natuurlijk evoluerende omstandigheden is deze temperatuurdaling voldoende om een glaciaal te induceren. Vraag is evenwel of de gemiddelde temperatuur op dat ogenblik niet reeds zó hoog zal opgelopen zijn dat de afkoeling niet meer voldoende zal zijn om een glaciaal uit te lokken. In dat geval wordt onze aardbol één grote hete woestijn."... zoals Venus!
Ik wil er de lezer attent op maken dat dit geen onheilsprofetie is. Wat hierboven beschreven is steunt op feitelijke en controleerbare gegevens. De mens moet weten dat struisvogelpolitiek geen oplossing biedt, integendeel. Het wordt tijd dat men de ogen opent en zich voorbereidt op het onvermijdelijke!
(*) lees meer in "De wereld waarin we leven": http://www.freewebs.com/juvenespropace
Marc De Maesschalck
Abonneren op:
Reacties (Atom)
