Iran: feiten en achtergronden.

Komkommertijd, vakantie.
Niets is efficiënter om gebeurtenissen volledig te wissen uit het mensengeheugen.
Nochthans, de verkiezingen in Iran en de demonstraties zijn pas een maand oud. Voordeel van dit 'geheugenverlies' is evenwel dat de gebeurtenissen minder emotioneel, meer rationeel worden geëvalueerd.
Laten we even de geschiedenis aan het woord!

De Iraanse Revolutie (1978-1979)

De groeiende weerstand tegen het dictatoriaal regime van de sjah resulteerde in een stille revolutie: in december 1978 koos de sjah het hazenpad en op 1 febr 1979 keerde Khomeini triomfantelijk terug uit ballingschap. Diezelfde dag werd de grondslag gelegd voor een onverbiddelijke machtsstrijd die tot op vandaag in volle hevigheid woedt.

In een mum van tijd installeerde Khomeini de absolute theocratische macht. Politieke tegenstanders en 'verdachten van het niet naleven van de wetten van de Islam' werden willekeurig met duizenden opgepakt en, na een schertsproces, in de gevangenis gegooid.
Om het groeiend ongenoegen de kop in te drukken vaardigde Khomeini in 1988 een arrest uit dat allen die zich tegen de Islam en Allah verzetten moeten uitgeroeid worden. Dit arrest leidde tot de bloedige massamoord van 1988, waarbij naar schattingen tussen 5.000 en 30.000 mensen op beestige wijze werden afgemaakt. De 'verdachten' moesten antwoorden op misleidende vragen die door de ondervragers steevast negatief werden beoordeeld waarna ze onmiddellijk werden afgevoerd naar de executieplaats en gewoon opgehangen, waarbij ze slechts langzaam stikten (naar getuigenissen die wisten te ontsnappen aan de slachtpartij).

Om dit arrest uit te voeren werd een commitee opgericht dat snel het 'Doodscommitee' werd genoemd.
De voornaamste rechtstreekse betrokkenen bij dit commitee en deze massamoord waren de volgenden:

* Khamenei: was president (nu Hoogste Leider) en de hoogst geplaatste uitvoerende macht. Hij stelde alle staatsmiddelen ter beschikking voor de uitvoering.
* Rafsanjani: was voorzitter van het parlement en stafchef van het leger. Hij was verantwoordelijk voor de opvolging van het arrest en het rapporteren aan Khomeini.
* Khatami: later president (nu aan de zijde van Moussavi) was een fervent verdediger van het arrest.
* Mortazavi: was goeverneur van de Evin gevangenis waar ontelbare executies werden uitgevoerd (is nu Officier van Justitie in Teheran).
* Eshraghi: was lid van het 'Doodscommitee' (nu Officier van Justitie in Teheran).
* Nayyeri: was voorzitter van het 'Doodscommitee' (nu president van het Revolutionair Tribunaal in Teheran).
* Moussavi: was eerste minister en Officier van het Revolutionair Tribunaal.
* Pourmohammadi: was lid van het 'Doodscommitee' (nu minister van Binnenlandse Zaken).

Deze voornoemde personen waren allen volledig op de hoogte van deze slachting. Deze personen hebben nu nog steeds leidende posities in het Iran van vandaag!!! De enige die zich ertegen dierf te verzetten was de toenmalige presidentskandidaat Montazeri. Hij werd onmiddellijk veroordeeld tot levenslang huisarrest omwille van zijn 'verraad aan de Revolutie'
Tot op heden ontkent de regering (waarvan de belangrijkste leden moordenaars van toen) pertinent deze massamoorden.

Nadat de gevangenissen leeg waren en het ongenoegen onder de bevolking de kop was ingedrukt konden de hoofdrolspelers (Khamenei, Moussavi, Rafsanjani) rustig verder gaan met hun machtsstrijd.
Heel in het kort op een rijtje:

* Na zijn benoeming als president schafte Rafsanjani de functie van eerste minister af en breidde daarmee de macht van de president uit. Gedurende zijn presidentschap, en tot op heden, heeft hij een onmetelijk fortuin vergaard. Zijn opening naar het Westen was niets anders dan een middel om dit fortuin nog aan te dikken.
* Khamenei en Rafsanjani werkten eerst samen om de 'linkse' politiek van Moussavi (meer welvaart voor de bevolking) te breken. Hierbij was eens te meer de gewone man de klus wat opnieuw leidde tot rellen. Khamenei declareerde dat het moreel verval oorzaak was van het ongenoegen onder de bevolking en dwong de mensen met harde hand tot 'herbronning'. Dit viel evenwel niet in goede aarde bij de jongeren (3/4-e van de Iraanse bevolking !) die een revolutie naar Westerse normen voorstonden. Reactie was de verkiezing van Khatami, een hervormer, als president. Hervormingen zijn bedreigend voor machthebbers, gevolg nieuwe rellen, nieuwe repressie, nieuw ongenoegen wat dan weer resulteerde in de verkiezing van Ahmadinejad, beschermeling en marionnet van Khamenei, als president.
* Khameini, en Ahmadinejad als uitvoerder van zijn wil, vestigde daarmee zijn totalitaire macht, gesteund door de Revolutionaire Garde en de paramilitaire Baseej. Bijna alle ministers komen uit de rangen van de Revolutionaire Garde. De hele economie wordt gedomineerd door deze Garde die omzeggens alle winsten in eigen zak stoppen en daarbij het land leegzuigen.

De politieke gebeurtenissen van de laatste maanden wijzen op een machtsstrijd die nu zijn hoogtepunt nadert.

* Moussavi ziet nu de kans om zijn 'linkse' idee door te drukken en de macht te grijpen waarbij hij (zie zijn verleden - massamoord 1988) niet aarzelt de mensen, en vooral de jongeren, te misleiden met de slogan: 'democratie'.
* Rafsanjani (idem zijn verleden) steunt Moussavi, gebruikt hem een tijdje als schild, en nu hij ziet dat de macht van Khamenei taant, neemt hij het roer over en zet Moussavi in een hoek. Indien hij de macht kan veroveren zal er weer een opening komen naar het Westen, zodat hij zijn fortuin verder kan aandikken.
* Beiden gebruiken de jonge demonstranten, die het inderdaad kotsbeu zijn, als menselijk schild in hun streven naar de macht.

Er zijn niet-bewezen vermoedens en aanduidingen dat er wellicht buitenlandse inmenging is in deze machtsstrijd.

- Waarom kraaide Moussavi al victorie onmiddellijk na de sluiting van de stemlokalen?
- Hoe is te verklaren dat de demonstraties onmiddellijk en massaal op gang kwamen?
- Opvallend is dat vanaf het begin van de demonstraties vooral engelstalige plakaten te zien waren.
- Waarom durven Moussavi en Rafsanjani uitgerekend nú hun nek uitsteken tegen de almachtige Khamenei?
- Waarom zijn de EU, USA, Rusland zo voorzichtig met hun uitspraken over de situatie in Iran?

Deze vermoedens houden geen ontkenning in van de pertinente vervalsing van de verkiezing!
Machiavelli is nog steeds springlevend!

Me baserend op deze feiten en achtergronden denk ik dat een nieuwe (en bloedige) revolutie bijna onafwendbaar is!

Marc De Maesschalck